De getrouwe en beleidvolle slaaf

‘De Waarheid’-Kroniek

Uitgave 2, 10 Januari 2005

De mythe van de “Getrouwe en beleidvolle slaaf”`

Ik kan me nog goed herinneren hoe zo rond het jaar 1980 steeds meer lezingen, met name op congressen, werden gehouden waarin werd getracht aan te tonen dat “wij” loyaal moesten blijven aan de “Getrouwe en Beleidvolle Slaaf”. Immers, hadden wij niet alle Bijbelkennis aan deze ‘Slaaf’-klasse te danken? Was alles dat wij op geestelijk gebied hadden niet van deze Getrouwe en Beleidvolle Slaaf afkomstig? En dan waren er “nietswaardige mannen” die zich van de ‘Slaaf’ afkeerden, tegen de ‘Slaaf’ spraken. Die waren als “de hond die naar zijn eigen uitbraaksel terugkeerde”. Hoewel ik te dien tijde geen enkele reden dacht te hebben te twijfelen aan de dingen die ik geloofde, troffen dergelijke uitspraken mij op een bijzondere manier. Er onstond gedurende zulke toespraken een dubbelzinnig gevoel in mij. Natuurlijk vond ik het iets verschrikkelijks als er mensen  bleken te zijn die besloten niet meer “Jehovah’s Getuigen” te willen zijn. Wat erg! Hoe kun je je zo van Jehovah afkeren, dacht ik. Maar tegelijkertijd bedacht ik ook dat op een of andere manier de uitspraken in de lezing ongepast waren. Het klonk bijna aanmatigend wanneer de spreker beweringen deed omtrent de verdiensten van deze groep van broeders die de “Getrouwe en Beleidvolle Slaaf” werden genoemd. Het deed me steeds op dramatische wijze denken aan Mozes die met zijn staf op de rotswand sloeg om water te voorschijn te brengen, en daarbij zo aanmatigend was dat God hem daar uiteindelijk voor strafte. Ik voelde me tegelijk benauwd vanwege dergelijke uitspraken die werden gedaan als vanwege mijn gedachten dat deze broeders aanmatigend zouden zijn. Boven alles verbaaste mij de drukte om “enkelen” die zich “tegen ons” keerden. Immers, “dit is de waarheid, kom maar op met je tegenargumenten. De waarheid wint altijd!”

Tegenwoordig geloof ik dat bij de gedachte van een dergelijke aanmatigende houding, in dit geval van de broeders, het gehele zwaartepunt lag of anders had moeten liggen bij dat feit, de aanmatiging in het claimen van rechten op basis van slechts het doen wat volgens henzélf hun door Christus opgedragen verplichting is; het uitreiken van het voedsel ter rechter tijd. Indien het waar is wat zij claimen dat zij door “Christus zijn uitverkoren”, “als enigen op aarde” om, “onder leiding van God’s Heilige Geest” de Bijbelse waarheid aan het licht te brengen, dan zouden zij nog altijd niet het recht hebben op basis daarvan ook maar iets te claimen dan slechts het uitvoeren van hun opdracht. Tegenwoordig weet ik ook dat velen van hen voor wie werd gewaarschuwd in bovengenoemde lezingen in werkelijkheid niet “God de rug toekeerden” of van hun Christelijke geloof afstapten, maar in overeenstemming met hun geweten handelden en God getrouw wilden blijven, maar zich gelijktijdig wilde afscheiden van mensen die niet waren wat zij pretendeerden te zijn: ‘God’s enige kanaal van waarheid’, en ‘God’s enige voorziening voor redding’ (de ‘geestelijke ark van Noach’). De personen waartegen in de lezingen werd gewaarschuwd, die als “nietswaardige mannen” en als goddelozen werden betiteld, waren in werkelijkheid tot het besef gekomen dat zij zich niet hadden opgedragen aan een organisatie, maar aan Jehovah God. En in hun pogingen God getrouw te zijn zagen zij zich genoodzaakt afstand te nemen van het Wachttorengenootschap.

Wat zou God meer behaagt hebben:

* mensen die alles wat zijn gedurende decennia, en in sommige gevallen gedurende hun hele leven, hadden opgebouwd, alle sociale contacten inbegrepen, de vele jaren van volle tijd dienst zonder daarvoor enig salaris en eigendommen te hebben, zonder verzekering, gespaard kapitaal te hebben opgebouwd, op te offeren ten einde een vollediger Christen te zijn,

of

* de mannen die zichzelf op de borst sloegen, aanmatigend uitroepend dat zonder hen geen redding mogelijk is?

Ik heb mijn mening daaromtrent reeds gevormd.

‘Wie dan is die getrouwe en beleidvolle slaaf?’
Het Wachttoren genootschap heeft steeds geclaimd deze ‘Getrouwe en Beleidvolle slaaf’ in haar midden te hebben. Eerst in de vorm van Charles T. Russell (hoewel die bewering nu wordt ontkend), aangevuld in later stadium door een selecte groep waarvan weer later werd beweerd dat deze eer toch uitsluitend bij Russell lag, vervolgens claimde Joseph F. Rutherford in diezelfde hoedanigheid het werk van Russell voort te zetten. Tot aan Nathan Knorr, en nagenoeg diens gehele presidentsperiode inbegrepen, was de president degene met het laatste woord.Gedurende het presidentschap van Knorr is er een groep gevormd die ‘het Besturende Lichaam’ wordt genoemd. De groep waarvan beweerd werd dat zij optraden als ‘het Besturende Lichaam’, als belangrijkste deel van de Getrouwe en Beleidvolle Slaaf, had tot aan januari 1976 geen zeggenschap, geen medebeslissingsmogelijkheid en zeker niet de groep die op basis van God’s geest het volk van Jehovah’s Getuigen leidde. Bovendien is het nooit zo geweest dat de groep die volgens de uitleg van het WTG ‘de Getrouwe en Beleidvolle Slaaf’ vormt, enige zeggenschap heeft gehad, behoudens een kleine groep varierend van 8 tot plusminus 20 man in aantal. De vele duizenden anderen die volgens het WTG en de personen in kwestie eveneens tot die klasse behoren hebben nooit enige zeggenschap gehad. Vraag rijst hoe deze feiten te verenigen zijn met hetgeen het WTG voorstelde te zijn.

Vanaf het midden van de 19de eeuw zijn vele geloofsrichtingen ontstaan met een set leerstellingen gebasseerd op de Bijbel, of op zijn minst werd dat beweerd zo te zijn. Van deze bewegingen of sekten bestaan er nu nog altijd een groot aantal. Regelmatig zijn er voorbeelden uit deze groep bewegingen opgestaan met sterke beweringen omtrent de autenticiteit van de beweging. Veelal ging het daarbij om zelfuitgeroepen “door God verheven” posities. Echter, een ieder kan zichzelf uitroepen tot wat hij wil; het bewijst niets.

Wanneer het WTG zichzelf uitroept tot “de Getrouwe en Beleidvolle Slaaf”, en “het enige kanaal van God” dat door God wordt gebruikt om bepaalde beweringen te uiten, is de uitspraak met betrekking tot die “verheven” positie op zich niet voldoende. Zolang er geen gronden zijn om die woorden voor waar aan te nemen of zolang er geen overtuigend bewijs is voor die positie, is het niets meer dan een uitspraak van mensen.

In het geval van het WTG komt er echter nog veel meer bij kijken. Niet alleen heeft het WTG laten zien niet de goddelijke leiding te ontvangen die ze altijd claimde te ontvangen, maar heeft verantwoordelijkheden op zich genomen waarvan ze heeft getoond die niet te kunnen dragen.

Bij aanhalingen van publicaties wordt de engelse uitgave bedoeld wanneer de engelse titel (Watchtower) is vermeld.

Dit deel dat hier volgt is deels gebasseerd op het artikel van B.J. Kotwall:

“Myth of the Faithful and Discreet Slave”

 

De mythe van “de Getrouwe en Beleidvolle Slaaf”

Wie is werkelijk de getrouwe en beleidvolle slaaf, die door zijn meester over diens huisknechten is aangesteld om hun te rechter tijd hun voedsel te geven? Gelukkig is die slaaf wanneer zijn meester hem bij zijn aankomst daarmee bezig vindt! Voorwaar, ik zeg U: Hij zal hem aanstellen over al zijn bezittingen.” (Mattheus 24:45-47 Nieuwe Wereld Vertaling, WTG)

Deze verzen in Jezus’ illustratie worden door het WTG vaker aangehaald dan enig andere tekst ten einde een greep te behouden op Jehovah’s Getuigen. Het ligt in onze bedoeling aan te tonen dat het WTG de illustratie in deze verzen heeft gebruikt om een volledig onjuiste en onrechtmatige profetische betekenis aan te nemen.

De Wachttoren (WT) 1981 1 maart:
‘De bijbel spreekt dus over twee steden — de ene waaruit wij moeten vluchten en de andere waarin wij, te zamen met vele anderen, toevlucht kunnen vinden. De oude hoofdstad van Israël, die vaak Sion, of Jeruzalem, wordt genoemd, is een afbeelding van het „hemelse Jeruzalem”, Gods hemelse koninkrijk, op aarde vertegenwoordigd door het overblijfsel van de „getrouwe en beleidvolle slaaf”-klasse waarover Jezus in Matthéüs 24:45-47 sprak (Hebr. 12:22). Jehovah heeft velen van zijn getrouwe dienstknechten uit de oudheid ertoe geïnspireerd woorden uit te spreken waar allen die naar zijn koninkrijk vluchten, aanmoediging uit kunnen putten en zich door kunnen laten leiden.

WT 1981 1 juni:
‘Hebt u waardering voor de „getrouwe en beleidvolle slaaf”?
„WIE is werkelijk de getrouwe en beleidvolle slaaf?” Met die vraag leidde Jezus Christus een gelijkenis, of een illustratie, van profetisch belang in. Deze gelijkenis maakte deel uit van het „teken” dat hij gaf met betrekking tot het „besluit van het samenstel van dingen”, waarin wij thans leven (Matth. 24:3).” ‘

‘Ja, deze „slaaf” of door de geest gezalfde gemeente is het enige goedgekeurde kanaal dat in de „tijd van het einde” Gods koninkrijk op aarde vertegenwoordigt (Dan. 12:4). Zoals Jehovah’s Getuigen het begrijpen, is de „slaaf” samengesteld uit alle gezalfde christenen als groep zoals zij zich op elk gegeven moment gedurende de negentien eeuwen sinds Pinksteren op aarde hebben bevonden. Vandaar dat de „huisknechten” deze volgelingen van Christus als individuele personen zijn. Sommige lezers zullen dit misschien een nogal sektarische zienswijze vinden.’ (U zegt ’t zelf.)

Vervolgens wordt uitgebreid geredeneerd dat een ‘knecht’ uit meerdere personen kan bestaan, maar tegelijkertijd kan worden vertegenwoordigd door slechts een deel van die groep van personen: ‘Toen Jezus’ getrouwe apostelen op aarde leefden, waren zij speciaal verantwoordelijk voor het verschaffen van geestelijk onderwijs aan het „huisgezin van God”. Aangestelde ’herders’ van de „kudde”, alsook anderen, droegen eveneens zo’n verantwoordelijkheid. De apostel Petrus toont echter aan dat dit beheer van goddelijke waarheden in werkelijkheid aan alle „uitverkorenen” was toevertrouwd. Vandaar dat elk respectief lid van de gemeente een bijdrage leverde tot de opbouw van het lichaam.’

Dit zou het schriftuurlijke bewijs vormen voor de stelling van ‘de Getrouwe en Beleidvolle Slaaf.’:
‘Aldus blijkt er een duidelijke schriftuurlijke basis te bestaan voor de stelling dat alle gezalfde volgelingen van Christus Jezus Gods „knecht” vormen, met Jezus als hun Meester. Dienovereenkomstig verschaft die knecht, of „slaaf”, als collectief lichaam geestelijk voedsel voor alle afzonderlijke personen van deze gemeente, met andere woorden, voor de „huisknechten” uit wie het huisgezin is samengesteld. Als ontvangers van dat voedsel trekken dezen er individueel voordeel van.’

Het artikel vervolgt:
‘De „getrouwe en beleidvolle slaaf”-klasse zou dus pas weer duidelijk herkend kunnen worden wanneer de tijd voor Christus Jezus’ wederkomst was aangebroken.
In die tijd zouden Jezus’ getrouwe discipelen duidelijk in het zicht komen. Hun weldoorvoede geestelijke toestand zou in overeenstemming zijn met de profetie van Daniël, waarin werd voorzegd dat degenen die inzicht hadden, in de „tijd van het einde” zouden schijnen als de sterren, zich in toegenomen schriftuurlijke kennis en bijbels inzicht zouden verheugen en velen tot rechtvaardigheid zouden brengen (Dan. 12:3, 4, 9, 10). Hierdoor wordt te kennen gegeven dat de gemeente van Christus’ gezalfde discipelen, degenen die inzicht hebben, naar de wederkomst van de Meester zou uitzien en bij zijn wederkomst getrouw bezig zou blijken te zijn om te rechter tijd geestelijk voedsel te verschaffen. — Matth. 24:43-46.’

Uiteindelijk blijkt in 1870 er, volgens het WT artikel, een groep te zijn die de ‘slaaf-klasse’ vormt:
‘Hoewel het „onkruid” het religieuze toneel van de wereld door de eeuwen heen heeft beheerst, is enige „tarwe” actief geweest, zodat er voor de „huisknechten” geestelijk voedsel werd verschaft. In het begin van de jaren 1870 was een groep oprechte bijbelonderzoekers geestelijk voldoende goed gevoed dat zij de wederkomst des Heren verwachtten en zich bewust waren van de noodzaak de Schrift grondig te bestuderen ten einde op Christus’ wederkomst voorbereid te zijn. Hun niet-sektarische onderzoek van de bijbel leidde tot een overvloed van kennis.’

‘Te midden van dit alles hielden de Bijbelonderzoekers (zoals Jehovah’s Getuigen toen werden genoemd) stand als krachtige voorstanders van de bijbelse leer. Zij hielden vast aan de schriftuurlijke leer dat er één Almachtige God en Schepper is, Jehovah, en dat Christus Jezus zijn eniggeboren Zoon en eerste schepping is, die door God naar de aarde is gezonden om zijn leven als een losprijs voor de zondige mensheid te offeren. Zij namen de strijd op om de gehele bijbel als Gods onfeilbare, geïnspireerde Woord te verdedigen en publiceerden de resultaten van hun bijbelstudie als ’voedsel te rechter tijd’, waardoor zij deze uiterst belangrijke inlichtingen deelden met allen die op de wederkomst des Heren voorbereid wilden zijn. De Bijbelonderzoekers maakten de ware christelijke leer bekend dat de menselijke ziel sterfelijk is en dat de hoop voor de doden in de opstanding gelegen is. Zij zetten uiteen dat Christus’ losprijs niet slechts ten doel heeft de weg te bereiden waardoor de 144.000 van de aarde losgekocht kunnen worden om Christus’ medeërfgenamen in de hemel te zijn, maar dat hierdoor ook de overige nakomelingen van Adam de gelegenheid ontvangen om gedurende de duizendjarige Messiaanse Koninkrijksregering eeuwig leven op aarde te verwerven. Ook maakten zij aan de wereld bekend dat het einde van „de bestemde tijden der natiën” in 1914 zou komen (Luk. 21:24). Dit geloofversterkende herstel van bijbelse waarheden en de aansporingen om wakker te zijn met betrekking tot de tegenwoordigheid van Christus Jezus had tot gevolg dat er een gemeente van gezalfde discipelen van Christus Jezus werd bijeengebracht en opgebouwd die er blijk van gaf geestelijk goed gevoed te zijn.’

(Met betrekking tot de zinssnede omtrent 1914 valt te zeggen dat dit een absolute verkeerde voorstelling van zaken is. Vanaf de jaren 1870 was steeds beweerd dat ‘Gods dag van Armaggedon’ voor of gedurende het jaar 1914 zou plaatsvinden en dat ‘het  einde van de “bestemde tijden der natiën” gedateerd moest worden op 1798/1799. Pas in de jaren 20 van de twintigste eeuw werd die leerstelling vervangen.Meer hierover in het artikel: ‘Worden Jehovah’s Getuigen voorgelogen?’)

Verder zie de artikelen in de Watchtower van 1960 15 juli, blz. 462, en het boek “God’s Kingdom of a Thousand Years has Approached” (“God’s Koninkrijk voor duizend jaar”), blz. 350.

De ‘Slaaf’ was het gehele lichaam van Christus.
Het WTG leerde tot aan 1895 dat de Slaaf het gehele lichaam van Christus was. (Watchtower 1881 November blz. 291, Watchtower 1890 January blz. 1171, Watchtower 1895, 1 April blz. 1797)

Russell WAS de ‘Slaaf’
Al snel in 1896 veranderde het denken en één persoon, Charles T. Russell, was uitverkoren tot ‘Slaaf’. Russell was bovendien ook het hoofd van het WTG

Bijbel commentatoren, buiten het WTG, begrepen de passage in Mattheus 24 : 45-47 als een vergelijking of parabel, welke Jezus gaf om een ieder van zijn volgelingen aan te moedigen een getrouwe en wijze dienstknecht te zijn in plaats van een “slechte slaaf”. Jezus gaf hier geen profetie, zoals het WTG dat stelt. Ter ondersteuning hiervan vervolgt Jezus in de volgende verzen:
“Maar indien die boze slaaf ooit in zijn hart zou zeggen: ’Mijn meester blijft uit’, en zijn medeslaven zou beginnen te slaan en met de verstokte dronkaards zou eten en drinken, dan zal de meester van die slaaf komen op een dag waarop hij het niet verwacht en op een uur dat hij niet weet, en hij zal hem met de grootste strengheid straffen en hem zijn deel met de huichelaars toewijzen. Daar zal [hij] wenen en knarsetanden.” (Mattheus 24:48-51 NWT)

Russell veranderde deze raad van Jezus in een persoonlijke toewijzing voor hemzelf als zijnde de ‘Getrouwe en Vestandige Slaaf’ – God’s instrument voor de mensheid! Het WTG handhaafde van 1896 tot 1927 de stelling dat Russell de Dienstkecht of Slaaf was.(Watchtower 1896 1 Maart blz. 1946; Studies on the Scriptures Vol. 1 1924-1927 edities blz. 7; Vol. 4 blz. 613; Vol. 7 blz 3, 5, 418, 422; Watchtower 1917 1 Maart blz. 6049; Harp of God 1921 blz. 229)

Russell was NIET de ‘Slaaf’
Rutherford, de tweede president van het WTG veranderde dit geloofspunt in 1927 en beweerde dat de toewijzing van de Slaaf niet slechts een enkele persoon – Russell –  betrof, maar de WTG organisatie. Ook werd, tegen alle waarheid in, gesteld dat Russell nooit heeft beweerd de Slaaf te zijn (Watchtower 15 februari 1927, blz. 56; God’s Kingdom of a Thousand Years… 1973, blz. 346) Echter, aangezien critici deze leugen openlijk aan de kaak stelden deed het WTG een halfbakken en valse verklaring in haar meest recente biografie ‘Jehovah’s Getuigen Verkondigers van God’s Koninkrijk’ (1993, blz. 143) waarin werd gezegd dat “…het idee dat Russell zelf de getrouwe en verstandige slaaf was…werd in het algemeen gedurende zo’n dertig jaar aangenomen door de Bijbelstudenten.” Dit ‘Verkondigers’ boek schuift, op dezelfde bladzijde, de schuld van de leer dat Russell de Slaaf was af op Russell’s vrouw Maria. De schrijvers van het ‘Verkondigers’ boek doen voorkomen zich niet bewust te zijn dat de Watchtower van 1 maart 1917, blz. 6049 duidelijk stelt dat “Wachttoren zonder enige aarzeling verklaart dat broeder Russell de ‘getrouwe en verstandige slaaf’ is”.

De ‘Slaaf’ is meer dan 1900 jaar oud
Het WTG leert ook, zonder enige ondersteuning daarvoor te leveren, dat de ‘Slaaf’ de Christelijke gemeente vertegenwoordigt vanaf het begin in het jaar 33 tot nu toe:

“Jehovah’s Getuigen geloven dat deze illustratie (van ‘de Getrouwe en Beleidvolle Slaaf’) van toespassing moet worden gebracht op de ene ware gemeente van Jezus Christus gezalfde volgelingen. Te beginnen met Pinksteren 33 G.T. en vervolgens gedurende de 19 eeuwen die daarop volgden, heeft deze aan een slaaf gelijke gemeente haar leden geestelijk gevoed, op een getrouwe en beleidvolle wijze.” (Watchtower 1981 1 maart, blz. 24)

“Vanaf Pinksteren in het jaar 33 tot op dit huidige uur is deze voeding liefdevol en zorgvuldig uitgevoerd.  Ja, en deze knechten zijn gevoed met progressief geestelijk voedsel hetwelk hen gelijke tred laat houden met het “heldere licht dat lichter en lichter wordt totdat de dag stevig bevestigd is.” (Watchtower 1960, 15 Juli, blz. 435)

WT 1981 1 juni: stelde : …is de „slaaf” samengesteld uit alle gezalfde christenen als groep zoals zij zich op elk gegeven moment gedurende de negentien eeuwen sinds Pinksteren op aarde hebben bevonden.

Hé! Wacht eens even! Dus  vanaf de eerste eeuw tot heden toe is er altijd een getrouwe en beleidvolle slaaf geweest – een groep van getrouwe gezalfde christenen – verstrooit over de aarde. Op elk willekeurig moment was er een groep op aarde die de Getrouwe en Beleidvolle Slaaf vormde. (aldus de uitspraak in bovenaangehaald Wachttoren artikels).

Hmmm… eens kijken.

Maar….   Waarom is Russell destijds dan niet opzoek gegaan naar die (destijds ruim 1800 jaar oude) groep die de getrouwe en beleidvolle slaaf in 1870 vormde?
Waarom heeft Russell zijn eigen groep samengesteld? Of was het toeval met hem dat er op dat moment alleen bij hem om de hoek mensen tot die groep behoorden? Toevallig waren alle leden van de Getrouwe en Beleidvolle Slaaf in de rest van de wereld uitgestorven, gemakshalve. Alleen in Pennsylvania, bij Charley om de hoek, waren er nog wat over, welke Russell gebruikte voor de oprichting van zijn Wachttoren genootschap. Was dat even handig! Hoefde hij niet zo ver te zoeken.

Maar nu even serieus.
Hoe geloofwaardig zijn nu al deze uitspraken met betrekking tot de Getrouwe en Beleidvolle Slaaf? Het WTG heeft een groot aantal uitspraken gedaan (b.v. de jaartallen 1874, 1878, 1914, 1922,  1925,  1942, 1945, 1975, voor het jaar 2000, etc. zie hiervoor de artikels “Worden Jehovah’s Getuigen voorgelogen?” en “Chronologie”) welke onomstotelijk vals zijn gebleken omdat het  voorspellingen waren welke domweg niet uitkwamen. Verder liegt het WTG omtrent eerdere leerstellingen waarvan ze nu beweerd die nooit geleerd te hebben terwijl de bewijzen (b.v. in de vorm van oude publikaties) tonen dat ze dat wel heeft gedaan (zie het artikel: “Worden Jehovah’s Getuigen voorgelogen?”). Daarnaast zijn de Lichtflitsen van waarheid zo een willekeurig heen-en-weer gefiets van en naar leerstellingen dat de geloofwaardigheid geheel verdwenen is met betrekking tot de claim dat deze Lichtflitsen middels de Heilige Geest worden geopenbaard.

De claim dat de Getrouwe en Beleidvolle Slaaf een groep christenen is welke vanaf 33 GT bestaat en vanaf 1870 in de vorm van Russell en zijn volgelingen, is ronduit belachelijk. Er wordt ook geen enkel argument aangevoerd voor die stelling. Er wordt slechts een hypothese gebouwd rond Jezus’ illustratie van ‘de Slaaf’ welke totaal iedere onderbouwing mist. Jezus noemt in de illustratie dat hun meester hen aantreft moet het gewetensvol uitvoeren van de opgelegde taken. Jezus geeft daarbij nergens zelfs maar een vage hint die in de richting komt van de versie van het WTG.

Nog een argument om aan te tonen dat Russells uitleg van de Getrouwe en Beleidvolle Slaaf geen stand houdt is de volgende:
Als het inderdaad waar was dat er een “Getrouwe en Beleidvolle Slaaf” gedurende meer dan 1800 jaar actief bezig was met de belangen van de Heer, “het uitdelen van het voedsel ter rechter tijd”,  zou er geen enkele noodzaak zijn geweest voor Russell om “de grote waarheden zoals die werden geleerd door Jezus en de apostelen, te doen herleven”. (‘Jehovah’s Witnesses in the Divine Purpose”, 1959 blz. 17: “…revived the great truths taught by Jesus and the Apostles”)  Immers, die waarheden zouden dan nog altijd levend zijn dankzij die “Slaaf-klasse” die al 18 eeuwen het juiste voedsel uitdeelde.

Ook zou die eeuwenoude Getrouwe en Beleidvolle Slaaf na 18 eeuwen toch wel inmiddels heel dicht bij de werkelijke waarheid moeten zijn geraakt door al die eeuwen van “voortschrijdend licht”. Hoe is het dan mogelijk dat Russell er zo gigantisch naast zat. De “huidige waarheid” is immers ver verwijderd van de leerstellingen die Russell verkondigde. Die groep van Getrouwe en Beleidvolle Slaaf zou in de 18 eeuwen dat ze destijds in 1870 bestonden toch wel wat dichter bij “de waarheid” moeten zijn genaderd, na 18 eeuwen van “Goddelijke leiding”.

Na 18 eeuwen “goddelijke leiding” als enige kanaal van God op aarde functionerend was de ‘Slaaf-klass’ toch nog onrein in 1919.Ondanks die staat van onreinheid zou Jezus deze groep hebben uitgekozen in 1914 als de Getrouwe Slaaf en hem aangesteld over zijn bezittingen. (Watchtower 1960, july 15 blz. 435-436)

De stelling dat er al die eeuwen een getrouwe en beleidvolle slaaf is geweest mist iedere onderbouwing. Het WTG is niet in staat vast te stellen wat ten tijde van Russell de lokatie was van deze 1800 jaar oude gemeente . Russell heeft bovendien, zoals hierboven gesteld, nooit enige moeite ondernomen deze gemeente te vinden, en  uit geen van de vele publikaties van Russell en de zijnen blijkt dat dat zelfs maar overwogen is. Ook heeft deze in mysteries gehulde gemeente nooit  contact gezocht met Russell toen deze bekendheid verwierf.  De verklaring hiervoor is simpel: Deze 1800 jaar oude gemeente heeft nooit bestaan!

Voedsel ter rechter tijd
Nog een reden waarom Jezus het WTG in 1914 verkoos boven andere kerken was dat het WTG “het juiste voedsel ter rechter tijd” opdiende. (God’s Kingdom of a Thousand Years Has Approached, 1973, blz. 350. Dat “juiste voedsel ter rechter tijd” bevatte op zijn minst toch wel enige “besmetting” van valse leerstellingen, totaal verkeerde, zelf bedacht of overgenomen van andere “progressieve” groepen,  interpretaties van de Bijbel. Om een paar te noemen:

  • De leerstelling dat de tijd van het einde was begonnen in 1799
  • Christus wederkomst zou, onzichtbaar, in 1874 plaatsgevonden hebben
  • De wereld zou vernietigd worden in 1914
  • De Pyramides van Gizeh waren God’s getuige – een Bijbel in steen
  • Rutherford was gestart met de verkondiging in zijn lezingen dat de wereld zou eindigen in 1925. In het jaar 1925 publiceerde hij een boek over dat onderwerp getiteld “Miljoenen thans levende mensen zullen nimmer sterven”.
  • Het boek “The Finished Mystery” werd in 1917 gepubliceerd. Dit boek bevatte de grootste opeenstapeling van onzinnigheden welke het WTG ooit heeft gepubliceerd in één boek.

Ondanks deze zielige religieuze vertoning worden wij geacht te geloven dat Jezus het WTG verkoos boven alle andere kerken of sekten. En uiteraard was deze toewijzing van het WTG door Christus zelf bevestigd aan het WTG, uiteraard vond dit alles onzichtbaar plaats. Het enige bewijs dat het WTG levert is de uitspraken die het heeft gedaan, dat dit zo was, zoals in de aangehaalde publikaties het geval is.

Meer dan 99% van de ‘Slaaf-klasse’ heeft geen zeggenschap
Een verder belangrijk punt is dat de ‘Getrouwe en Beleidvolle Slaaf’ zou moeten bestaan uit het gehele overblijfsel van de 144000, die op dit moment nog ruim 8000 in aantal zijn. De leden van dit ‘overblijfsel’ zijn verspreid over de gehele aardbol. De ‘samengestelde slaaf’ bestaande uit deze ruim 8000 personen zouden deel moeten hebben aan de uitdeling van het voedsel uit de illustratie van Jezus en als een collectief lichaam zouden zij allen aangesteld worden over de bezittingen van hun meester. (United in Worship of the Only True God 1983 blz. 120 – God’s Kindom of a Thousand Years Has Approached 1973 blz. 343 – Watchtower 1981 1 Maart blz. 24) Het is een poppenkast te doen alsof deze ruim 8000, die verspreid over de hele wereld leven, allen deel hebben aan het verspreiden van het ‘geestelijke voedsel’ zoals de slaaf in Jezus illustratie dat doet, in overeenstemming met de uitleg van het WTG. Slechts één tot twee-en-een-half promille van de gehele groep valt het voorrecht ten deel het voedsel aan de mede-‘Jehovah’s Getuigen’ uit te delen en deel te hebben aan de aanstelling over ‘al de bezittingen van de meester’, hetgeen strijdig is met Jezus woorden in Mattheus 24:45-47. In werkelijkheid is het overgrote deel van de publikaties in de Wachttoren geschreven door mensen die niet deel uit maken van de “gezalfden”.

Conclusie
Het WTG is er zelf niet zeker van wie of wat de ‘Getrouwe en Beleidvollle Slaaf’ is; een organizatie(…-1896), een persoon(1897-1927), of doe toch maar een groep van mensen  (1927 -…)

De Slaaf zou 1800 jaar oud zijn ten tijde van Russell’s leven. Geen enkele ondersteuning is daarvoor te vinden. Blijkbaar was Russell ook niet bereid een dergelijke ondersteuning te vinden, aangezien hij nooit naar die overige leden van de Slaaf, verpreid over de aarde, heeft gezocht.

De Slaaf zou, volgens de uitleg van het WTG, moeten bestaan uit alle gezalfde christenen, waarvan er volgens het WTG op dit moment nog ruim 8000 leven. Dezen zouden deel moeten hebben aan het “uitdelen van het geestelijke voedsel” en het deel nemen in de aanstelling “over al zijn bezittingen”. Echter de groep van  ‘gezalfden’ welke het voedsel uitdelen, bestaat uit een groep mannen varieerend van acht tot zo’n twintig in aantal. Dat komt in de buurt van slechts een promille van de totale groep van ‘gezalfden’ wereldwijd.

Het WTG heeft inmiddels lang haar geloofwaardigheid verloren. De wijze waarop ze haar leerstelling presenteert, de (sociale) controle op haar leden en het dreigement van uitsluiting stellen het WTG in staat het moment dat ze geheel uiteen valt, uit te stellen. Maar het is zeer wel mogelijk dat het WTG haar langste tijd heeft gehad.

Veel belangrijker nog is de vraag hoe de Almachtige ons beschouwd als wij lid zijn van een organisatie die waarheid voor leugen verruilt, en inmiddels een geschiedenis heeft van onoprechtheid en misleiding. Heeft iedere Christen niet de verplichting zichzelf te “beproeven of gij nog in het geloof zijt”? Is de eerste verplichting niet aan God in plaats van aan een mensen organisatie?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s